Sherlock Holmes: czy wiecie że....?

           Parę ciekawostek o Sherlocku Holmsie 

 1. Czapka

Zazwyczaj przedstawia się Holmesa w charakterystycznej czapce w kratę, a tymczasem w oryginalnych opowieściach pojawia się ona tylko raz. Conan Doyle opisuje swego łowcę przestępców w “podróżnej czapce z nausznikami” w opowiadaniu  pt. “Srebrna Gwiazda”. Ukochaną czapkę i pelerynę Sherlocka wprowadził do kultury masowej Sidney Paget, artysta, który zilustrował kilka późniejszych powieśći. 
                                                                                                             

2. Zbrodnie pod wplywem
                                                                 

W ekranizacjach opowiadań często pomija się ten wątek, ale Doyle opisywał Sherlocka jako kogoś, kto w celach rekreacyjnych używa narkotyków . Robi to, by odegnać nudę i stymulować umysł w przerwach między śledztwami. W opowiadaniach detektyw wstrzykuje sobie dożylnie kokainę, czasem zaś posuwa się do zażywania morfiny. W epoce wiktoriańskiej kokaina nie była zakazana, ale doktor Watson, przyjaciel i współpracownik Holmesa, nie pochwalał tych praktyk. Nie przeszkadzało mu, że pali fajkę, papierosy i cygara.      


3. Zwrócić do nadawcy?

Gdy Conan Doyle pisał swe opowiadania, na Baker Street nie było domu z numerem 221B – ostatni z domów przy tej ulicy miał numer 100. W latach 30. XX wieku wiele budynków w okolicy przemianowano, lub nadano im nowe numery. Numer 221B dostał się głównej kwaterze Abbey National Building Society. Przez następne kilkadziesiąt lat pracownicy tej instytucji odpowiadali na niezliczone listy, kierowane do fikcyjnego bohatera. Dopiero w latach 90. XX wieku numer przyznano – i słusznie! – Muzeum Sherlocka Holmesa, które znajduje się przy Baker Street.  


4. Po drugiej stronie oceanu
                                                                      

Fikcyjnego adresu Sherlocka Holmesa używano często – zazwyczaj żartobliwie – w kinie i telewizji. Ostatnio służy on bohaterowi słynnego serialu medycznego ‘Dr House’. Zaznaczyć trzeba, że ten dom przy Baker Street 221B znajduje się w New Jersey. Twórca serialu, David Shore, jest wielbicielem stworzonego przez Conan Doyle’a detektywa, usiał więc scenariusz ‘House’a’ odniesieniami do historii o Sherlocku. Postać oszalałego uzbrojonego człowieka nazywa się, na przykład, Moriarty – jak arcywróg Holmesa.  


5. Uzbrojony i niebezpieczny
                                                                     

Holmes jest najlepiej znany ze swego porażającego intelektu, ale potrafi też ruszyć do akcji. Zna się na szermierce, radzi sobie z pałką, jest niezłym bokserem, i – co już naprawdę egzotyczne! – jest znawcą fikcyjnej japońskiej sztuki walki: zapasów baristu!  






6. Prawdziwy Holmes

Fikcyjna postać Sherlocka Holmesa powstała w oparciu o sylwetkę prawdziwego Josepha Bella, słynnego wykładowcy Edinburgh University, dla którego Conan Doyle pracował w latach 70. XIX wieku. Bell wierzył w potęgę obserwacji jako w metodę diagnostyczną. Żeby udowodnić jej skuteczność, wybierał kogoś spośród swych studentów i mówił, czego o jego życiu można się domyślić na podstawie wyglądu. To jedna z rzeczy, z których słynął Sherlock. Bell był także pionierem medycyny sądowej, pracował nad sprawą Kuby Rozpruwacza.    
7.  Zmiana imienia
                        

Z początku Conan Doyle chciał nazwać swego detektywa Sheringford Holmes ale, z nieznanych powodów, w ostatniej chwili wykreślił owo imię z rękopisu i zamienił je na bardziej wpadające w ucho – Sherlock. Co ciekawe, słowo „Sherlock” znaczy tyle, co “blondyn” – a wymyślona przez Conan Doyle’a postać jest szatynem.                     




8. Powrót z zaświatów   

                                

W 1893 roku Conan Doyle postanowił, że skupi się na pisaniu poważniejszych powieści historycznych. Postanowił więc pozbyć się Sherlocka: ten spotkał się ze swym wrogiem, Moriartym, obaj wdali się w walkę, a potem stoczyli do ogromnego wodospadu. Po jakimś czasie jednak protesty czytelników (oraz fakt, że jego inne książki nie odniosły wielkiego sukcesu) zmusiły pisarza by sprowadził swego słynnego detektywa z zaświatów. Jak się okazało, Holmes musiał zamarkować swoją śmierć, by uniknąć spotkania ze wspólnikami Moriarty’ego. W międzyczasie zaś okazało się, że scena “bójki” między detektywem a zbrodniarzem – wodospad Reichenbach w Szwajcarii – stała się celem pielgrzymek fanów Sherlocka, którzy przyjeżdżali tam z całego świata.           

9. Cytat którego nie ma     
             

 Niewiele osób o tym wie, ale słynny cytat z Sherlocka – “To elementarne, mój drogi” – nie pojawił się ani razu w oryginalnych książkach Conan Doyle’a. Sherlock mówi czasami, że coś jest „elementarne”, czasem zaś zwraca się do Watsona „mój drogi”, ale oba te wyrażenia nigdy nie znalazły się razem. Powiedzonko to ukuto na potrzeby audycji radiowej na początku lat 40. XX wieku.      




10.  Pan i Pan Holmes    

Sherlock Holmes porzucił pracę detektywa w roku 1903. Przeniósł się na farmę do Sussex Downs, zajął się pszczelarstwem i napisał książkę o przydługim tytule “Praktyczne uwagi na temat pszczelarstwa oraz obserwacje na temat oddzielania królowej”. Conan Doyle wyciągnął go z emerytury jeszcze raz, w 1917 roku, zbiorem opowiadań pod tytułem “Jego ostatni ukłon”. Później Holmes został bohaterem powieści kryminalnych Laurie King. Stał się mentorem ich głównej bohaterki, Mary Russell, a po jakimś czasie zakochał się w niej – i ożenił. Szczęścia na nowej drodze życia, drogi Holmesie!